ดื่มไวน์ถูกแต่อร่อย

wow

...เรื่องนี้ผมเขียนเมื่อกันยายน 2540...หลังฟองสบู่แตกโพล๊ะเพียงสองเดือน...อ่านดูยังได้อารมณ์อยู่เลย...ไม่อยากเปลี่ยนแปลงเนื้อหา เพราะไม่ล้าสมัย ยังใช้กับเหตุการณ์ปัจจุบันได้... เพียงแต่ชื่อ สถานที่ บรรยากาศ และเวลาที่กล่าวถึง ต้องปรับย้อนยุคไป 21 ปีนะครับ!

“….เดือนที่แล้ว...ผมเขียนขณะที่บ้านเราเพิ่งลอยค่าเงินบาทใหม่ ๆ คาดว่ามีผลกระทบต่อพวกเราคนรักไวน์แน่นอน...เพ้อเจ้อไปมาก เล่าเรื่องราวการสนทนาในหมู่เพื่อนฝูงมาปลอบใจกัน... เผลอแผล็บเดียว แค่เดือนกว่า บ้านเราต้องเข้าโปรแกรมไอเอ็มเอฟเสียแล้ว...ที่พูดเล่น ๆ ว่าจะทำอย่างนั้นอย่างนี้ดูท่าจะเป็นจริง…จะลดการดื่มจากสัปดาห์ละ 3 ครั้งให้เหลือ 2 ตอนนี้เหลือแค่ครั้งเดียวก็หรูแล้ว...ที่เคยเอ่ยถึง มูตอง ร้อธไชด์ ปี 82 คงต้องเปลี่ยนเป็น มูตอง กาเดท์ ปีไม่เกี่ยง...เพื่อนฝูงหลายคนที่ยังไงก็ไม่ยอมเลิกดื่มไวน์ เร่งให้ผมเขียนเรื่องดื่มไวน์ถูกแต่อร่อย จะเอาไปประยุกต์กับภาวะเศรษฐกิจที่อยู่ตรงหน้า...เอาก็เอาครับ…เรามาหาไวน์ถูกที่อร่อยดื่มกันดีกว่า

wow

...การหาไวน์ถูกแต่ดื่มอร่อยไม่ใช่เรื่องเหลือเชื่อ แต่ต้องทำการบ้านให้มาก... ยิ่งทำมากจะได้ไวน์ถูกที่ดื่มแล้วยิ่งอร่อย...ผมขอแนะขั้นตอนนะครับ

ขั้นแรก...ต้องทำความเข้าใจกับตัวเองเสียก่อนว่า...ไวน์อร่อยคืออะไร...คำตอบง่ายนิดเดียว...คือไวน์ที่เราดื่มแล้วอร่อย ไม่ใช่เพราะเพื่อนบอก ไม่ใช่เพราะยี่ห้อหรือฉลาก ไม่เกี่ยวกับเรทติ้งของเซียน ไม่สนว่าทำจากองุ่นพันธุ์อะไร ประเทศไหนก็ช่าง...ถ้าทำได้ คุณจะไม่มีอคติจากปัจจัยใด ๆ...มีมาตรฐานความอร่อยของตัวเอง...และดื่มไวน์ได้อร่อยโดยไม่สนใจราคาถูกหรือแพง

ขั้นที่สอง...ตั้งราคาว่าไวน์ถูกสำหรับเราควรจะอยู่ที่เท่าไหร่...บางคนอาจจะอยู่ที่ 500 บางคน 800 หรือจะ 1,500 ก็แล้วแต่อัตภาพทางเศรษฐกิจของแต่ละคน...แต่ต้องไม่ถูกเกินไปจนไร้คุณค่าที่จะ ดู ดม อม กลืน ได้อย่างละเมียดละไมนะครับ

wow

ขั้นที่สาม...ตระเวณหาไวน์ในราคาที่ตั้งไว้ จากร้านไวน์ต่าง ๆ มาทดสอบทีละขวดสองขวดแบบไม่ซ้ำกัน...สักพักเราจะรู้ว่าไวน์ราคาใกล้เคียงกัน ตัวไหนอร่อยมาก อร่อยน้อย หรือไม่ชอบเลย ถ้าจะให้ประหยัดเวลาและเงิน ก็หาโอกาสไปชิมไวน์ตามร้านขายไวน์ที่จัดให้มีการชิมบ่อย ๆ สิครับ ครั้งเดียวได้ลองเป็นสิบ...หัวใจอยู่ที่ต้องซอกแซกไปหาหลายแหล่งจึงจะได้ช้างเผือกจากในป่า...ผมมีเพื่อนคนที่เก่งด้านนี้ แกมีความสุขกับการเดินดูไวน์ตามร้าน เหมือนผู้หญิงได้เดินช้อปปิ้ง...ร้านไหนที่ตั้งราคาถูกกว่าที่ควร เป็นเสร็จแกแน่นอน บางครั้งยังมีเผื่อแผ่มาถึงผมด้วย

ขั้นที่สี่...จดบันทึกไวน์ทุกตัวที่ได้ดื่ม เป็นไวน์อะไร ซื้อจากไหน ราคาเท่าไหร่ แล้วให้คะแนนความอร่อยด้วยมาตรวัดเต็มร้อยของตัวเอง...ผมเขียนเรื่อง ชิมแล้วจด และ ให้แต้มไวน์ ไว้แล้ว ลองอ่านดูนะครับ เอาวิธีการมาใช้ได้ทันที

wow

ขั้นที่ห้า...เมื่อดื่มสะสมได้จำนวนมากพอแล้ว ก็เอาคะแนนไวน์แต่ละตัวมาเทียบกัน จะเห็นว่าไวน์ราคาเท่ากันแต่เราให้คะแนนความอร่อยไม่เท่ากัน ให้เลือกเอาไวน์กลุ่มที่คะแนนสูง มาพิจารณารายละเอียด...ดูว่าเป็นไวน์จากแหล่งผลิต หรือองุ่นพันธุ์ที่ใกล้เคียงกันหรือไม่...ถ้าใช่ก็ง่ายเลย แปลว่าเราดื่มไวน์สไตล์นี้อร่อยกว่าแบบอื่น...ถ้าไม่ใช่ อย่างน้อยก็รู้ว่าไวน์สไตล์ไหนเราดื่มอร่อย จะได้หาชนิดใกล้เคียงกันมาพิสูจน์ต่ออีกครั้งหรือหลายครั้ง

wow

ขั้นสุดท้าย...หาไวน์สไตล์ที่ไม่เคยดื่มมาทดสอบให้หมด จะได้รู้ว่าอันไหนเข้าข่ายอร่อย อันไหนลืมไปได้เลย... เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมมีโอกาสชิมไวน์แถบล็องเกอด๊อคและเซาท์เวสท์ของฝรั่งเศสเกือบยี่สิบตัว ทั้งหมดอยู่ในระดับราคา 500 บาท...ปรากฏว่าบางตัวดีกว่าไวน์เมดอกราคาเกินพันหลายช่วงตัว

...ลองทำตามบันได 6 ขั้นของผมอย่างสม่ำเสมอ... รับรองหาไวน์ถูกแต่อร่อยมาดื่มได้อย่างมีความสุขและไม่เดือดร้อน

...แต่จะดื่มไวน์ถูกให้อร่อย ได้คุณภาพไวน์เต็มที่ไม่มีอะไรเจือปน ต้องดื่มไวน์ที่บ้านและกับคนที่บ้านเท่านั้น…หรือใครจะเถียงว่าไม่จริง...”

wow

ขอบคุณข้อมูลจากคุณ ชัย จรุงธนาภิบาล